Thursday, 9 April 2015

Brexit and Grexit – Process and Event

Two of the great risks facing the European Union (EU) economy are the exit of Greece from the euro area and the exit – or distancing – of the United Kingdom from the European Union.  It is easy to think of these threats as similar, even if only because they have similarly catchy names to use in popular debate.  But Kings College London Professor Anand Menon reminded me in a recent conference call that they are actually very different.  His point was that any British exit from the European Union – or ‘Brexit’ – would be a long, difficult, and conflictive process.  My argument here is that any Greek exit from the euro – or 'Grexit' – would centre on a short, punctuated event.


Thursday, 19 March 2015

Greek Government Should Stop Communicating a Grexit and Start Planning the Next Day

A Grexit is more likely than anyone would think. It has been a real option for the government since day one. The current government has been gradually and very cleverly communicating this to the Greek people, either directly through ministers or indirectly through MPs and affiliated press. When it actually happens, it will not be a surprise to anyone. Contrary to the common belief that a Grexit is not in the government’s options as it would most probably mean the end of the current government, this might not be the case after all.


Friday, 13 March 2015

Εκτέλεση της απόφασης του Διστόμου για αποζημιώσεις της ναζιστικής κατοχής


Ο κ. Υπουργός της Δικαιοσύνης Ν. Παρασκευόπουλος δήλωσε έτοιμος να δώσει άδεια για την εκτέλεση απόφασης των ελληνικών δικαστηρίων σε βάρος της Γερμανίας με την οποία επιδικάζεται αποζημίωση υπέρ θυμάτων ναζιστικών εγκλημάτων πολέμου. Εξάρτησε, ωστόσο, το χρόνο εκτέλεσης από τη νομική πολυπλοκότητα του ζητήματος, αλλά και την πολιτική διαπραγμάτευση και τη γνώμη της Βουλής.


Wednesday, 11 March 2015

With Negotiations Reaching an Impasse, a More Radical Approach is Needed to Solve the Greek Debt Crisis

In February, Greece agreed to a four month extension of its current bailout programme, subject to the approval of reform measures proposed by the Greek government. As yet, however, the country’s creditors have still not reached an agreement over the reforms which have been put forward. Tough negotiations ahead, the piecemeal approach which has so far been adopted by Eurozone governments during the crisis is becoming increasingly unsustainable.


Thursday, 15 January 2015

Ο ρόλος των τραπεζών ως μοχλών οικονομικής ανάπτυξης και η ελληνική κρίση

Η συνεχιζόμενη ελληνική κρίση είναι πολύπλευρη με κυριότερα χαρακτηριστικά της την απαξίωση της πιστωτικής αξιοπιστίας της Ελληνικής Δημοκρατίας λόγω υπερδανεισμού, δραματική συρρίκνωση του ΑΕΠ, τους αλλεπάλληλους κύκλους έλλειψης εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία και το τραπεζικό σύστημα, την κοινωνική αναταραχή και την πολιτική αστάθεια. Μέσα σε αυτό το φλεγόμενο περιβάλλον ομόκεντρων κρίσεων τις οποίες επίσης τροφοδοτεί μία συνεχής κρίση διακυβέρνησης και θεσμών, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι την ίδια στιγμή θύτης και θύμα.


Tuesday, 16 December 2014

Για το σύμφωνο συμβίωσης: H άγνοια βλάπτει σοβαρά την δημοκρατία

Έχει, αν μη τί άλλο, ενδιαφέρον το να επικαλούμαστε τη φύση -έτσι όπως ο καθένας από εμάς την εννοεί, τέλος πάντων- για να δικαιολογήσουμε το πώς πρέπει να λειτουργούν κατασκευές των ανθρωπίνων κοινωνιών, όπως ο θεσμός του γάμου ή το σύμφωνο συμβίωσης. Το οξύμωρο του πράγματος ασφαλώς πολλαπλασιάζεται όταν ο Υπουργός Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (sic), όχι μόνο επικαλείται την φύση ως κριτήριο για το ποιοί πολίτες έχουν δικαίωμα στον γάμο, αλλά εμφανίζεται και να αγνοεί βασικές νομικές αρχές.


Με Αφορμή την Υπόθεση Ρωμανού: Αρχές και διλήμματα

Ναι, στους φυλακισμένους δεν έχει στερηθεί το δικαίωμα στην εκπαίδευση, και το κράτος έχει σχετική υποχρέωση, αλλά...

Ναι, οι απεργοί πείνας έχουν το δικαίωμα να κάνουν απεργία πείνας, αλλά...

Όχι, η υποχρεωτική σίτιση δεν είναι βασανιστήριο, αλλά...

Αυτά είναι τρία από τα θέματα που θέτει η τρέχουσα υπόθεση Ρωμανού. Στο κείμενο που ακολουθεί επιχειρώ, σύντομα, να θέσω ορισμένες βάσεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να απαντηθούν τα ερωτήματα αυτά και, κυρίως, να αναδείξω τα ηθικά (εξωνομικά, ουσιαστικά) διλήμματα που εγείρουν.  Δεν παίρνω θέση στα διλήμματα αυτά και, κυρίως, δεν τοποθετούμαι συγκεκριμένα επί του Ρωμανού, γιατί αυτό θα προϋπέθετε γνώση στοιχείων που δεν διαθέτω, ενώ εγκυμονεί το κίνδυνο απάντησης βασισμένης σε λανθασμένα δεδομένα και σε παραπληροφόρηση.