Wednesday, 9 April 2014

Ρουφιάνοι ή Μαχητές του Δημοσίου Συμφέροντος;

Δεν περνά μέρα που να μην διαβάζουμε για άλλη μια περίπτωση διαφθοράς ή παραβατικής συμπεριφοράς. Από τα εξοπλιστικά προγράμματα έως το λαθρεμπόριο καυσίμων και από τις ΜΚΟ μέχρι τα ανορθόδοξα δάνεια των τραπεζών προς μεγαλόσχημους, υπάρχει ένα κοινό σημείο. Ποιο είναι αυτό; Μα φυσικά το γεγονός, ότι δεκάδες πρόσωπα, εργαζόμενοι είχαν γνώση αλλά σιώπησαν.


Friday, 21 March 2014

Whistleblowing: είναι άραγε η διαρροή κυβερνητικών πληροφοριών νόμιμη;

Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Ο Έντουαρντ Σνόουντεν, ένας τριαντάχρονος σχετικά χαμηλόβαθμος υπάλληλος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, αποφασίζει να διαρρεύσει σε αγγλική εφημερίδα έγγραφα και στοιχεία που αποδεικνύουν πως οι αμερικανικές υπηρεσίες, συλλέγουν προσωπικά ηλεκτρονικά στοιχεία εκατομμύριων πολιτών εντός και εκτός Αμερικής και, σε συνεργασία με τις αντίστοιχες Βρετανικές υπηρεσίες, υποκλέπτουν επικοινωνίες ξένων ηγετών και υψηλόβαθμων στελεχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Wednesday, 19 March 2014

Η κόλαση είμαστε εμείς. Τρεις θέσεις για την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αναφορικά με τον αποκλεισμό των ομόφυλων ζευγαριών από το σύμφωνο συμβίωσης στην Ελλάδα

Τί κοινό έχει το να θέλεις να χτίσεις έναν τοίχο με βάση την ιταλική αρχιτεκτονική στη γαλλική επαρχία του 19ουαιώνα με το να επιθυμείς να αναγνωρίσεις νομικά τη σχέση σου με άτομο του ιδίου φύλου σε μία άλλη ευρωπαϊκή επαρχία (ας την ονομάσουμε Ελλάδα) του 21ου; Ιδού η απάντηση από την πένα του Stendhal: «Ένας τέτοιος νεωτερισμός θα στοίχιζε στον αστόχαστο [...] την αιώνια ρετσινιά του μη υγιώς σκεπτομένου, και θα τον θεωρούσαν χαμένο κορμί οι φρόνιμοι και μετριοπαθείς πολίτες, εκείνοι ακριβώς που διαφεντεύουν την υπόληψη του καθενός [...]. [...] οι φρόνιμοι αυτοί [...] ασκούν τον πιο καταθλιπτικό δεσποτισμό που μπορεί ποτέ να υπάρξει. [...] Η τυραννία της κοινής γνώμης –και, Θεέ μου, ποιας κοινής γνώμης!– [...]».[1]


Saturday, 1 March 2014

To δίλημμα ανάμεσα σε ελευθερία έκφρασης και προστασία θρησκείας

Η αποδοκιμασία της καταδίκης από την ελληνική δικαιοσύνη για τη σελίδα στο Facebook του «γέροντα παστίτσιου» είναι δεδομένη. Χωρίς αμφιταλάντευση, στο δικό μου τουλάχιστον αξιακό σύστημα, σε τέτοιου είδους περιπτώσεις, η ελευθερία έκφρασης προέχει της θρησκευτικής ευαισθησίας. Όχι, όμως, επειδή διαφορετικά είμαι λιγότερο «Ευρωπαίος», αλλά -πολύ απλά- διότι αυτό «πονάω» περισσότερο.


Friday, 31 January 2014

Δύο λόγια για τα γενόσημα φάρμακα: επικινδυνότητα, προϋποθέσεις και πολιτικές επιλογές

Μέσα στον κυκεώνα των αλλαγών που βιώνει η χώρα, στο σύνολο των εκφάνσεων της ζωής, βαρύνουσα σημασία κατέχει η αναδιάρθρωση στην οποία υπόκειται ο ευαίσθητος χώρος της υγείας. Η μείωση των εξόδων συνιστά το βασικότερο γνώμονα, για να προωθηθούν μεταρρυθμίσεις που μεταξύ άλλων επηρεάζουν άμεσα τη διαχείριση των νοσοκομειακών φαρμακευτικών και των δημόσιων φαρμακευτικών δαπανώ퇇. Βασικό πυλώνα στη μείωση των εξόδων για την κάλυψη των φαρμακευτικών αναγκών αποτελεί η απόφαση του Υπουργείου Υγείας να εντείνει την εισροή και να αυξήσει τη συνταγογράφηση γενόσημων φαρμάκων σε σχέση με τα προηγούμενα έτη.


Friday, 17 January 2014

H πιθανή έκπληξη της “αναπτυξιακής λιτότητας” και ο γρίφος του δυσβάσταχτου χρέους


Ο ελληνικός γρίφος του χρέους σε αντίθεση με την ανάπτυξη της οικονομίας βρίσκεται στο επίκεντρο της τρέχουσας συζήτησης σε πολιτικό επίπεδο και είναι το βασικό ζήτημα που αναλύεται σε αυτό το άρθρο. Σκοπεύουμε να απομακρυνθούμε από την επαναλαμβανόμενη προσέγγιση που επικεντρώνεται στις συνήθεις ερωτήσεις όπως αν η Ελλάδα και οι υπόλοιπες χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης θα έπρεπε να ακολουθούν τη μακροοικονομική πολιτική λιτότητας που εφαρμόζεται από την αρχή της Μεγάλης Ύφεσης του 2008 καθώς και αν η έξοδος από την ευρωζώνη θα είχε απαλύνει τις δυσάρεστες συνέπειες (δλδ. την καταστροφική ανεργία, και το δραματικά συρρικνωμένο κατά κεφαλήν εισόδημα).


Thursday, 19 December 2013

Ισότητα για όλους ή για κανέναν. Τι πραγματικά αποφάσισε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για το σύμφωνο συμβίωσης

Με την πρόσφατη απόφασή του στην υπόθεση Βαλλιανάτου και λοιπών το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε την Ελλάδα λόγω διακρίσεων που δημιουργεί ο αποκλεισμός των ομόφυλων ζευγαριών από το σύμφωνο συμβίωσης που νομοθέτησε η Βουλή το 2008. Το δικαστήριο επισήμανε ότι, μόλο που δεν υπάρχει συναίνεση (consensus) μεταξύ των κρατών στην Ευρώπη, αναδεικνύεται μία τάση υπέρ της θέσπισης μορφών νομικής αναγνώρισης των σχέσεων ομοφύλων ζευγαριών. Υπογράμμισε όμως ότι με την υπόθεση αυτή δεν καλείται να κρίνει αν τα κράτη οφείλουν (έχουν θετική υποχρέωση) να προβλέπουν σύμφωνο συμβίωσης, αλλά κάτι απλούστερο: ότι εθνικός νόμος που αποκλείει τμήμα της κοινωνίας από το πεδίο εφαρμογής του, χωρίς απολύτως κανέναν λόγο που να καθιστά τον αποκλεισμό αναγκαίο, αντιβαίνει στην απαγόρευση των διακρίσεων.